Yorgun Ama Mutlu Olmayı Arayan Adam O

Yorgun Ama Mutlu Olmayı Arayan Adam O

Yorgun ama mutlu olmayı arayan bir adamdı
Ruhunun derinliklerinde çınar ağacı gibi
Senelere meydan okumuş; ama dimdikti
Her gece amansızca yastığa gömülüverirdi

Yorgun ama mutlu olmayı arayan bir adamdı
Anlamsız huysuzlukları, garip arkadaşlıkları vardı
Çare her zaman onun sessiz denizdeki kayığıydı
Kendini orada dinler ve düşünürdü zaman aşırı

Yorgun ama mutlu olmayı arayan bir adamdı
Mutluluk kavramını lügatından hiç çıkarmadı
Onu aradı, aradı, aradı ama hiç ulaşamadı
Bekliyor hala; didiniyor kararlı şekilde gün aşırı

Yorgun ama mutlu olmayı arayan bir adamdı
Susmak, belki zor olanı başarmaktı onun için
Çığlık çığlığa susmaksa, yasak elma tadındaydı
Bıkmadı; yılmadı; umarsızca kafa tutsa da YALNIZLIĞA
HALA YORGUN…
YORGUN AMA MUTLU OLMAYI ARAYAN BİR ADAM O !

Ümit Selimoğlu ( Ümîdî ) 22.02.2014

Konu yazarı

1 Yorum

  1. Sevda GÜL dedi ki:

    Bravo. Gerçekten çok içten bir şiirmiş

Yorum Bırak